نوشته های من

از تجربه ی انسان بودن

نوشته های من

از تجربه ی انسان بودن

نوشته های من

به شکل زیبایی تصادفی
https://www.instagram.com/mehdtr/

بایگانی
آخرین مطالب
محبوب ترین مطالب
مطالب پربحث‌تر

اگه همین الان

يكشنبه, ۲۵ مهر ۱۴۰۰، ۰۷:۱۳ ق.ظ

سلام

اگه همین الان همین چیزی که هستی کل وجودت رو توصیف کنه

چه چیزایی برای توصیف خودت داری؟

فیلمایی که نگاه میکنی؟ خانواده ای که داری؟ دوستات؟ آهنگایی که گوش میکنی؟ احساساتی که داری؟ پولی که در میاری؟ چیزایی که یوتیوب بهت ریکامند میکنه؟ نماز هایی که میخونی؟ کلمه هایی که به کار میبری؟

اگه یه برگه سفید بزارن جلوت و بگن خودت رو بکش چه چیزی رو میکشی؟

شاید واکنشی که با بقیه میدی رو میتونی بکشی.

واکنش شیمیایی ای که با هر آدم پیدا میکنی، ببخشید واکنش کیمیایی.

چقدر نجیب و واکنش ناپذیر هستی؟

چقدر حلّال و چقدر خورنده هستی؟

چقدر مایعی؟ چقدر جامدی؟ چقدر گازی؟

چقدر جریان داری و چقدر محکمی و چقدر آزادی

از جنس چی هستی و با چند نفر واکنش های قوی میدی؟ 

کسی رو داری که باهاش واکنش خیلی قوی بدی؟

خیلی حرارت ایجاد بکنه و انرژی آزاد بشه.

حرف هاتون به معنا برسه؟؟

و چقدر تو عمق وجود همدیگه نفوذ میکنید؟

از درون فکر همدیگه حرف بزنید؟ 

فکر کنم یکی از دلایلی که شناخت با سن میاد اینه که مدت زمان بیشتری گذشته و بعضی واکنش ها زمان لازم دارن.

 

و هر کدوم از انواع واکنش ها یک بعد ما رو نشون میدن. شاید اینجوری میتونیم نقشه ی سطح وجودمون رو بکشیم. بگیم این من هستم.

‌شاید ماها مهم نیستیم. اون ارتباط و داستانمون با آدم های زندگیمون هست که مهمه. شاید نفر سوم هر دونفری، relationship شون هست.

چیزی که باید بهش رسیدگی بشه.

ارتباط دو دوست شبیه یه بذر میمونه که بهش میشه عشق داد و قوی ترش کرد و یا میشه عمقش رو بیشتر کرد یا میشه فراموشش کرد و میشه بهش رسیدگی نکرد و خشکوندش و ...

شاید ماها لازم نیست با همدیگه بچه به دنیا بیاریم، بچه هامون relationship هامون بشن و عمقی که پیدا کردن؟ که فرقی بین جنس ها نداره، بین هر دو نفری وجود داره. 

  • مهدی خالی

نظرات (۴)

  • دُردانه ‌‌
  • تو شیمی واکنش بعضی از مواد برگشت‌پذیر بودن، ولی واکنش‌های انسانی این‌جوری نیستن

    پاسخ:
    خود آدما در طول زمان دارن خورده میشن بنظرم. برای همین چیزی که بیتشون هست هم شاید برنگرده. ولی میدونم میشه شبیه واکنش های تعادلی باشه که یه جیزایی  میره و میاد همیشه و هیچ وقت به حالت پایدار خاصی نمیرسه. 

    ما هر لحظه داریم تعریف عوض میکنیم :)

    پاسخ:
    اگه هر لحظه اش رو آگاه نباشیم حداقل چند باری در روز هست :)

    من با احساساتم توصیف میشم: 

    حساس وسواس همیشه بی نهایت مضطرب خشمگین بی ارزش

    من بازهم همون دختر پریشون با موهای وز وز از کنار دک و پوزش زده بیرون را می کشم 

    همون نگران غمگین رو می کشم 

    نمازی ندارم 

    رفیقی هم ندارم 

    واکنشی که به بقیه میدم هم همین نفرتیه که نسبت بهشون دارم 

    و همون نفرت را باز دریافت می کنم

    نجیب و واکنش ناپذیر؟! هه

    آره خیلی نجیبم 

    واکنش فقط تنها واکنشم خشم و اضطراب بیشتره 

    همین 

    پاسخ:
    مرسی ازین که باهامون درونت رو به اشتراک گزاشتی

    اتزعم انک جرم صغیر و فیک انطوی العالم الاکبر...

     

    به نظرم هنوز از انسان ها کسی نتوانسته است، انسان را آنطور که باید توصیف کند...

    پاسخ:
    بله درسته.
    وقتی بتونیم انسان رو بفهمیم میتونیم هوش مصنوعی رو اونجوری که باید طراحی کنیم تا بهتر از خودمون بشه. ولی هنوز تو بدیهی ترین سوال های در نورد آگاهی هم موندیم
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی