نوشته های من

از تجربه ی انسان بودن

نوشته های من

از تجربه ی انسان بودن

نوشته های من

به شکل زیبایی تصادفی
https://www.instagram.com/mehdtr/

بایگانی
آخرین مطالب
محبوب ترین مطالب
مطالب پربحث‌تر

لکه ی آبی کم رنگ

دوشنبه, ۱۷ آبان ۱۴۰۰، ۰۹:۴۸ ب.ظ

 

سلام

 

سلام به اون روزی که فرزندان زمین که از بودن در شکم مادر سیر شدن، خونه رو ترک میکنن و میرن به سمت ناشناخته ها.

میرن که هر نقطه ی نورانی ای در فضا رو به زمین دیگری تبدیل کنن. 

شاید قدرت انسان به وجود داشتن تو زمین کوچکمون محدود شده و برای همینم هست که زمین داره کم کم از خونه میندازتمون بیرون. داره منابعش تموم میشه و داره گرم میشه. دیگه داره میگه که باید خودمون خودمون رو بالا بکشیم و بریم آسمون ها رو بشکافیم و بریم جلو. 

تو تاریکی گم بشیم. 

شاید دیدن این تصویر یکی از بخش های زندگی انسان های آینده باشه. تصویری که اسمش Pale Blue Dot هست، که فضا پیمای Voyager 1 در سال 1990 از 6 میلیارد کیلومتری زمین (40 برابر فاصله خورشید تا زمین، فاصله ای که نور 320 دقیقه طول میکشه تا طی کنه...به عبارتی دیگر، دور) گرفته شده. تصویری که توش زمین به اندازه ی یک پیکسل هست. "کارل سیگن" یک کتاب و پاراگراف معروف در این مورد داره که توصیه میکنم خونده بشه.

اون بخش از تاریخ، زندگی آدم هایی رو به قلم میکشه که خونه ی خودشون رو به قصد برنگشتن ترک میکنن. 

با تنها شدن و گیر افتادن تو محیط بسته به مدت زیاد درگیر میشن.

تو اون بخش از تمدن، انسان هایی که شاید چندین سال قبل با کشتن همدیگه و نوشیدن خون همدیگه خوشحالی و خوشبختی خودشون رو تامین میکردن، شروع میکنن به با هم زندگی کردن. به فدا کردن خودشون و زندگیشون در راه ادامه ی تمدن بشریت. به امید ادامه دارن خط وجود انسان ها شاید تو نقطه ی دیگری از کیهان. 

زمین و خورشید فرزندان خودشون رو خواهند دید که خونه رو ترک میکنن و پا به ناشناخته ها میزارن. به نقاطی از فضا که آسمان شب با آسمان بالای سر اجدادشون فرق داره. 

میرن به امید پیدا کردن خونه جدید.

  • مهدی خالی

نظرات (۴)

  • مرتضی پورظهیر
  • امید زندگی بخشه، مهم نیست کجا، مهم بودنه امیده

    امیدوارم هیچوقت و تحت هیچ شرایطی، هیچکس ناامید نشه

    پاسخ:
    امیدوارم!

    عشق می ورزم و امید که این فن شریف

    چون هنرهای دگر موجب حرمان نشود...

    پاسخ:
    انسان طوری خلق شده که قدرت اختیار داره. میتونه با هدف نابودی و تنفر بره جلو و تمدن های دیگه رو نابود کنه، یا میتونه بره و چیز قشنگ تری بسازه. هرچیزی که هست دنیای نامحدود ما محدوده و توش گیر افتادیم و حتی اگه خاک هم بشیم بازم تو همین جا خواهیم بود و باید تماشاچی نمایش باشیم.

    قسمت اول فرایشتون رو کاملاً قبول دارم. اما با بخش آخر آن نه. چون معتقدیم که انسان ها بعد از مرگ و خاک شدن، وارد عالم دیگری میشوند که با عالم خاکی قابل قیاس نیست...

    پاسخ:
    موافقم. باید میگفتم یکی از کارایی که اونجا میشه کرد نگاه کردن ادامه ی نمایش این دنیاست و اون نمایش ادامه ی تصمیم های خود ماست. میخوایم زندگیمون شروع یک نمایش دلسرد کننده باشه یا نمایش قهرمان آفرینی، دست خودمونه.

    احسنت!

    و حالا هردو باهم موافقیم. :)

    وفقک الله.

    پاسخ:
    :) 
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی