نوشته های من

:)
نوشته های من

Do you dream about being interlinked?

interlinked

بایگانی
آخرین مطالب
محبوب ترین مطالب
مطالب پربحث‌تر

زندگی

شنبه, ۳۰ اسفند ۱۳۹۹، ۰۴:۲۵ ق.ظ

سلام

 

در آستانه تحویل سال جدید، ضمن اینکه تبریک میگم به همه ی عزیزانی که لطف میکنن و میان سر میزنن، 

میخواستم بگم خوشحالم که هستید و ممنونم که میاید‌. امیدوارم سال جدید همتون خیلی خوب باشه و تو این سال جدید زندگیتون فقط بره بالا و بالاتر. 

 

زندگی واقعا بی رحمه و هرچی که بهمون داده رو میگیره. هرچقدرم که حس کنیم بچه زرنگیم و حواسمون هست دقیقا هر چیزی رو که داده پس میگیره. حالا که اینجوریه بیاید با زندگی همون جوری که حال میکنه بازی کنیم.

روابطمون رو انقدر عمیق کنیم و به هم نزدیک بشیم که وقتی خواست پس بگیرتش عمق فاجعه و غم تراژدی به قدری باشه که قلبمون له بشه. هر چی باشه میگذره. تحمل کردن همدیگه، شناختن جایگاهمون در گروه دوستان، خود خواهی نکردن و محبت بی قید و شرط و احساسات واقعی و سرکوب نکردن احساسات چیزایی هست که روابط دوستی رو عمیق تر میکنه. ممکنه از دست هم ناراحت بشیم و حتی به هم آسیب بزنیم ولی مهم اینه که این روش زندگیه.

با هم بودن و همدیگه رو تحمل کردن آدما رو بزرگتر میکنه و به فکرمون تکامل میده. 

به هیچ چیزی نباید دل بسته باشیم. همین دلبستگیه که جلوی جلو رفتن رو میگیره و رها کردن دل بستگی درد داره. ولی روش زندگی همینه.

 

زندگی تراژدی بی رحم پروردگارمونه و همه چیز در نهایت به سمت تاریکی و تموم شدن میره. بیاید با عشق روابطمون عمق فاجعه رو بیشتر کنیم. 

چون زیبایی زندگی به گریه از دست دادن چیزایی هست که بدست اوردیم و براشون زندگی و تلاش کردیم و وقت گذاشتیم.

 

۱۴۰۰ تون مبارک. بازی شروع شده.

  • مهسایه

نظرات (۳)

  • فاطمه ‌‌‌‌
  • یه کم ترسیدم با این پست :/ ولی عید شما هم مبارک! سال خوبی داشته باشین ^_^

    پاسخ:
    مرسی :) همچنین برای شما هم سال عالی ای باشه.
    ترس:)) همه چی انتظار داشتم بجز ترس! خوشحالی و ناراحتی و یاس فلسفی و دوست داشتن و ...
  • فاطمه ‌‌‌‌
  • یاس فلسفی که قطعا :)) ولی ترس مثلا به خاطر این حرف:

    «روابطمون رو انقدر عمیق کنیم و به هم نزدیک بشیم که وقتی خواست پس بگیرتش عمق فاجعه و غم تراژدی به قدری باشه که قلبمون له بشه.»
     

    داشتم فکر می‌کردم اوکی رسمش اینه که هر چی داده پس می‌گیره. ولی خب وقتی اینو می‌دونیم، چرا بیایم عمیقش کنیم که بعد تراژدیه هم بیشتر بشه؟ چرا باید با دست خودمون عمق فاجعه رو بیشتر کنیم؟!

    یه کم پیش یه سکانس از یه سریالی داشت دلتنگی رابطه‌ی مادر فرزندی رو نشون می‌داد. و دوباره این سوال برام ایجاد شد که اصلا چرا...

    بعد یه جواب محوی تو ذهنم روشن شد ولی نمی‌دونم چطور باید با کلمات بیانش کنم. شاید همه‌ی اینا کمک می‌کنه که پخته بشیم. این تعبیریه که به ذهنم می‌رسه. پخته شدن، با هر معنایی که داره. شاید اصلا مسیر همینه که به قول مولانا پخته بشیم تا بسوزیم تا برسیم به اصل کاری.

    خدایی ترسناک نیست؟ :))

    پاسخ:
    آفرین خیلی خوب.
    دقیقا برای همین خیلی زندگی رو باید جدی گرفت از این جهت که بدونیم چقدر میخوایم بچشیمش

    دقیقاًزندگی چه بخوایم یه نخوایم مارو میبره سمت وقایعی تا یه چیزایی یاد بگیریم 

    ولی بنظرم خیلیم ترسناک نیست قلبمون ممکنه له بشه ودرد زیادی بچشیم ولی بعداز هر دردی تجربه ای هست 

    وهر تجربه ای لذت بخشه حس لذت ازاون رشد بعد تموم دردایی که میچشیم باعث میشه خیلی هم ترسناک نباشه

    باهر دردی رشدو تجربه وبزرگ شدنی صورت میگیره وما رو به سمت کمال پیش میبره. وحتی میتونیم بعداز یه درد شدید ارامش زیادی هم تجربه کنیم

    چون بعد از حضورو پررنگ شدن درده معنای ارامشی که قبلاً داشتیم یابعد بدست میاریمو بهتر میفهمیممو بیشتر قدردانیم

    البته این نظر منه:)

     

    سال نوتون مبارک انشاالله سال خوبی داشته باشید:)

     

    پاسخ:
    بله خیلی خوب گفتی.
    درده اونقدرم وقتی توش هستیم بد نیست ولی از دور شاید ترسناک باشه.
    بعدشم که یاد میگیریم.
    ممنونم :) همچنین!